1-a Foiro de la Vorto - Prajo, Kabo-Verdo

Kristnaska etoso en Kabo-Verdo.

Ksilografiisto João Pedro de Juazeiro: populara kulturo de Cearao (nordorienta Brazilo) ĉeestas la 1-an Internacian Foiron de la Vorto.

Sekretario de Kulturo de Cearao akceptas prezidenton Jorge Carlos Fonseca en la budo de la brazila komisiono.

Brazilanoj Prof-ro Pinheiro kaj Maninha Morais babilas kun prezidento de Kabo-Verdo kaj aliaj aŭtoritatuloj.

Parolas kun prezidento de Kabo-Verdo, S-ro Jorge Carlos Fonseca, Prof-rino Adelaide Gonçalves, de la Federacia Universitato de Cearao (Brazilo). Ŝi esploris kaj verkis pri Moacir Caminha, anarkiisto kaj kunfondinto de la Esperanto-movado de Cearao.

Prof-rino Adelaide Gonçalves babilas kun Israel, unu el la kunordigantoj de la komisiono de Cearao.

Prof-ro Pinheiro en la budo de Cearao.

Prof-rino Simone Caputo Gomes de Universitato de San-Paŭlo, la pioniro de la kaboverdanaj esploroj en Brazilo, intervjuita de gejunuloj dum vizito al la foiro.

Prof-rinoj Simone Caputo Gomes kaj Érica Antunes vizitas la budon de Cearao.

Junuloj de Kabo-Verdo interesiĝas pri la nordorienta literaturo de Brazilo.

Ksilografioj kaj libretoj de João Pedro de Juazeiro. Li helpis disvastigi faldfoliojn pri Esperanto.

Batuko Bona Espero (Boa Esperança)

Batuko estas tradicia prezentado de muziko kaj danco.

Pli aĝaj virinoj instruas knabinojn pri tiu tradicia prezentado.

La generacioj unuiĝas. La tradicia arto estas vivanta ero de la kultura de Kabo-Verdo.

Knabinoj grupe dancas, ludas per kusenoj kaj kantas dum la prezentado de la batuko.

Veteranaj batukistinoj de la grupo Bona Espero.

Adiaŭo de hotelo Oásis

Ĉe la halo de hotelo Oasis infanoj adiaŭas la komisionon de Cearao.

Jen neatendite emociiga etoso.

Kabo-verdanoj kaj brazilanoj: fratoj de la sama familio.

Knabinoj de Kabo-Verdo. Afriko belas!

 

Knabinoj de Kabo-Verdo. Simpatio. Gracia detalo de la hararo.

Aparecida inter du knabinoj de Kabo-Verdo. Larmoj kaj ridoj miksiĝis.

Plaĝo San-Francisko - Insulo San-Tiago - Kabo Verdo

Pejzaĝo de insulo San-Tiago (Kabo-Verdo), vidata de plaĝo San-Francisko. Rimarkindas la simileco kun la duonarida pejzaĝo de la landinterno de Cearao, nordorienta ŝtato de Brazilo. Ni, cearaanoj, sentis nin hejme.

Mikrobuso, kie veturadis la cearaanoj en insulo San-Tiago, Kabo-Verdo. La fama 12-korda gitaro de poeto Zé Maria de Fortalezo videblas tra la posta glaso de la veturilo.

Tipa arbeto de Kabo-Verdo, insulo San-Tiago, plaĝo San-Francisko.

Plaĝo San-Francisko, Insulo San-Tiago, Kabo-Verdo. En tiu plaĝo funkcias projekto pro protekti martestudojn.

Daktila feniko - plaĝo San-Francisko - insulo San-Tiago - Kabo-Verdo.

Poeto Zé Maria de Fortalezo intervjuas la simpatian kaj lertan ŝoforon per portebla sonaparado. La parolmaniero de Kabo-Verdo vekis la scivolon de la poeto.

Prof-rino Sarah Diva kaj Jozefo Lejĉ en plaĝo San-Francisko, insulo San-Tiago, Kabo-Verdo. Ŝi verkis la eseon O Sol na Palavra - a literatura cearense sob o signo solar (La suno de la vorto: la cearaa literaturo sub la suna signo), kies lanĉo kaj prelego estis ero de la programo de la 1-a Internacia Foiro de la Vorto.

Adiaŭ, Kabo Verdo!

Veturado per mikrobuso al la flughaveno de Prajo (Kabo-Verdo). Bela sunsubiro.

Prof-rino Wladia Vidal kantas kun la poetoj Klévisson Viana (centre) kaj Tião Simpatia (kun la gitaro). "Adiaŭ, Kabo-Verdo", sed pere de la brazila muziko.